Bijbaan

Mijn leukste bijbaan was vroeger op zaterdag de post bezorgen. Vroeg op, maar je was tegen de lunch al weer klaar en het verdiende goed. Hoe waren jouw bijbanen? Had je plezier in het autowassen, kersen plukken, vergaren, verkopen, oberen, vakken vullen, kranten bezorgen of schoonmaken? 

In die bijbanentijd dacht ik nog dat als je eenmaal je diploma had je de rest van je leven daar wel op kon teren. Het diploma gaf de werkgever een zekere garantie dat je paste in een van die afgebakende hokjes van het bedrijfs- of productieproces. En als je dan maar goed je best deed, zou je vanzelf promotie maken.

Dit soort zekerheden bestaan niet meer. Natuurlijk, je moet de nodige diploma´s hebben, anders kun je het helemaal vergeten. Maar bedrijven kijken tegenwoordig verder. Als ze iemand in dienst nemen kijken ze ook steeds meer naar de competenties van iemand. Ze kijken naar persoonlijkheid, leervermogen en vaardigheden. Concreter: mensen moeten initiatieven nemen,  kansen zien, buiten het gangbare kunnen denken, probleemsituaties kunnen overzien, bij willen leren, hart voor de zaak hebben, kunnen samenwerken, flexibel zijn en onzekerheid kunnen hanteren.

Deze blik op competenties is niet voor niets. Bedrijven weten dat technologische en maatschappelijke ontwikkelingen vergaande consequenties hebben. Je moet als bedrijf mee met die ontwikkelingen. Je moet flexibel kunnen inspelen op nieuwe markten en jaarlijks veranderende wensen van klanten. Dat stelt hoge eisen aan het personeel dat ook nog eens zo moeilijk te krijgen is.

Achteraf hebben die bijbanen meer betekent dan alleen maar een inkomstenbron. Bijbanen brengen ook spelenderwijs een aantal belangrijke competenties aan. Hoe meer verschillende bijbanen, hoe beter. Als je dat verder vertaalt: hoe meer verschillende functies in het bedrijf, hoe beter. Job-rotation dus. En nu niet zeggen dat dit in jouw bedrijf onmogelijk is!

Lex Bergers